CEO, COO, CFO - jak rozszyfrować nazwy stanowisk w danej firmie?

Korporacje przywędrowały na polski rynek z krajów anglojęzycznych, nic więc dziwnego, że również w nazewnictwie i słownictwie korporacyjnym nie brakuje zaadaptowanych na język polski słów oraz sformułowań angielskich. Dlatego pracownicy dużych firm są „sfokusowani na target i oczekują pozytywnego fidbeku ze strony PM podczas kola”. Co to właściwie oznacza?

Duże korporacje to przedsiębiorstwa międzynarodowe, które w celu lepszej komunikacji potrzebują zunifikowanych nazw stanowisk oraz słów kluczowych. Jednak, o ile dzięki podstawowej znajomości języka angielskiego odgadnąć można, że target to cel, a fidbek to feedback, czyli reakcja lub odzew, o tyle skróty takie jak CEO czy CSO mogą prowadzić do dezorientacji. Kim są te osoby i jakie pełnią funkcje w firmie?

Rozwijając skrótowiec CEO, otrzymujemy stanowisko Chief Executive Officer, czyli polskiego prezesa. Jest to zatem osoba, która zasiada na najwyższym stanowisku w firmie i odpowiada bezpośrednio przed zarządem oraz akcjonariuszami. Kolejne popularne skróty to CFO (Chief Financial Officer)
, a więc szef działu finansów, a także CMO (Chief Marketing Officer)
, czyli szef marketingu.

W kadrze zarządzającej znajdą się również CIO (Chief Information Officer)
, szef w dziale IT, COO (Chief Operating Officer)
, osoba odpowiadająca za operacje w przedsiębiorstwie i CSO (Chief Sustainability Officer), osoba piastująca stanowisko zarządcze związane z bezpieczeństwem.

Niemalże w każdej dużej firmie znajdą się osoby nazywane z angielskiego Team Leaderem, Office Managerem lub Junior/Senior Project Managerem. Chodzi o stanowiska, które sprawują zwierzchnictwo nad daną grupą pracowników albo kierownictwo nad konkretnym projektem.

Jednak w zależności od profilu działalności korporacji, usłyszeć można wiele różnych skrótowców określających kierowników i koordynatorów:

1. KAM (Key Account Mananger)
– specjalista do spraw obsługi kluczowych klientów,
2. CSM (Customer Service Manager) – kierownik działu zajmującego się obsługą klienta,
3. SCM (Supply Chain Manager) – kierownik zarządzający łańcuchem dostaw w logistyce,
4. HRM (Human Resources Manager) – specjalista od rekrutacji, szkoleń i zwolnień pracowników,
5. EM/IM (Export/Import Manager) – kierownik działu eksportu lub importu towarów,
6. BUM (Business Unit Manager) – szef danej jednostki w firmie.

W dużych firmach są też angielskie nazwy stanowisk, które skrótowców się nie doczekały, ale warto objaśnić zakres obowiązków osób na nich zatrudnionych:

7. Sales Manager – kierownik działu sprzedaży,
8. Payroll Manager – osoba sprawująca kierownictwo nad działem kadrowo-płacowym,
9. Brand Manager – opiekun marki,
10. Product Manager – kierownik odpowiedzialny za marketing pojedynczego lub wielu produktów,
11. Purchasing Manager – kierownicze stanowisko w dziale zakupów.

Anglojęzyczne nazwy funkcjonują również wśród zwykłych pracowników, którzy nie piastują wyższych stanowisk. Pracownik działu sprzedaży to account executive, przedstawiciel marki w terenie to merchandiser, a specjalista ds. podatków to tax specialist. Ciekawe jest także rozróżnienie w branży IT dwóch typów programistów: webmaster i webdeveloper. Pierwszy z nich opiekuje się stroną internetową, jej wyglądem i funkcjonowaniem, a drugi jest jej konstruktorem.

Co ciekawe w dużych firmach obowiązują nazwy stanowisk, które w Polsce mają już swoje dawno utarte odpowiedniki, na przykład główny księgowy z małej lokalnej firmy w dużej korporacji będzie pracował na stanowisku chief accountant. Przedstawiciel handlowy natomiast to sales representative, radca prawny – law advisor, a analityk finansowy – finance analyst.