Zdjęcie do CV - jakie powinno być, a czego unikać?

Zdjęcie to ważny element CV, choć nie zawsze wymagany. Jest niejako pierwszym kontaktem wizualnym pracodawcy z kandydatem. Pozwala także na zapamiętanie twarzy i odniesienie jej do danego dokumentu podczas rozmowy. Ważne, aby fotografia w CV była estetyczna. Nawet najpiękniejszy życiorys, wypełniony po brzegi kursami, certyfikatami i bogatym doświadczeniem, może okazać się nieatrakcyjny przy nieodpowiednim zdjęciu.

CV to dokument, w którym prezentujemy siebie, swoje umiejętności, wiedzę i zainteresowania, czyli wszystko to, co określa nas jako potencjalnego pracownika. CV to również pierwszy, choć niebezpośredni kontakt z pracodawcą. Na jego podstawie rekruter wyrabia sobie o nas zdanie i decyduje, czy warto zaprosić nas na rozmowę kwalifikacyjną.

Umieszczanie w CV zdjęcia to już pewnego rodzaju tradycja, ale niekoniecznie wymóg. Mile widziane jest ono w życiorysie osób ubiegających się o pracę na stanowisku, które związane jest z bezpośrednim kontaktem z klientem. Mowa między innymi o pracownikach gastronomii i hotelarstwa, przedstawicielach handlowych, a także ekspedientach, szczególnie w sklepach luksusowych. Nie chodzi o niesamowitą urodę, ale o to, czy kandydat jest osobą zadbaną i schludną. Ci, którzy ubiegają się o innego rodzaju pracę, właściwie zdjęcie mogą pominąć, choć niewątpliwie umieszczenie go jest odbierane pozytywnie.

Co ciekawe, nie we wszystkich krajach na zdjęcie w CV patrzy się przychylnie. W Wielkiej Brytanii, w celu uniknięcia zatrudniania osób na podstawie wyglądu, życiorysy kandydatów pozbawione są fotografii. Z tego powodu, chcąc podjąć pracę za granicą, najlepiej uprzednio sprawdzić, jakie zwyczaje związane z CV panują w danym kraju.

Nie ma ustalonych wymiarów zdjęcia do CV, tak jak na przykład we wniosku o dowód osobisty czy do pracy dyplomowej. Wielkość zdjęcia w życiorysie powinna być spójna z estetyką całego dokumentu. Na pewno nie może przeważać nad treścią, nawet jeśli ta jest dość uboga. Podobnie jest w odwrotnej sytuacji. Napisanie długiego wywodu o sobie i dodanie ledwo widocznego zdjęcia nie będzie wyglądać estetycznie.

Ważniejszą od wymiarów kwestią jest jakość zdjęcia w CV. Fotografia zeskanowana i mocno powiększona da nieczytelny i nieestetyczny obraz kandydata.

Tradycyjny model CV zakłada, że zdjęcie powinno znaleźć się w prawym górnym rogu na wysokości danych personalnych (imię, nazwisko, data urodzenia, adres e-mail, numer telefonu). Jednak coraz częściej doradcy zawodowi polecają gotowe szablony, które są o wiele ciekawsze wizualnie niż prosty układ w zwykłym CV. W życiorysach tego typu zdjęcie znajduje się w różnych częściach dokumentu, dlatego to, który wybierzemy, zależy wyłącznie od naszego zmysłu estetyki.

Jedną z najmniej eleganckich, ale niestety popularną, szczególnie wśród młodych ludzi, praktyką jest umieszczanie w CV zdjęć typu selfie. Są to z pewnością fotografie uwydatniające urodę, ale nadają się wyłącznie na portale społecznościowe albo do umieszczenia w ramce i postawienia na półce. Profesjonalne CV powinno zawierać zdjęcie wykonane przez osobę trzecią. Kolejny błąd to wycinanie twarzy z fragmentu zdjęcia, przede wszystkim wykonanego w sytuacji nieformalnej. Dlaczego? Rekruter analizujący życiorys widzi na nim kandydata, a także fragment ucha koleżanki czy ramienia cioci. To zdecydowanie nie świadczy o profesjonalizmie potencjalnego pracownika.

Poza tym pracodawcy patrzą nieprzychylnie na zdjęcia w CV, które nie mają odniesienia do stanowiska ujętego w ogłoszeniu rekrutacyjnym. Osoba ubiegająca się posadę managera w korporacji finansowej nie powinna umieszczać fotografii w koszulce polo czy swetrze z golfem. Działa to oczywiście w dwie strony. Kandydatka na ekspedientkę w sklepie odzieżowym dla młodzieży może wypaść niekorzystnie, zamieszczając zdjęcie w białej, koszulowej bluzce zapiętej na ostatni guzik.

Inne błędy, popełniane na etapie wyboru odpowiedniego zdjęcia do CV, to fotografie na tle pstrokatym lub zawierającym zbyt dużo bieli, ujęcie całej sylwetki (najlepiej jest umieścić w kadrze tylko twarz, ewentualnie również ramiona), a przede wszystkim pochmurna mina, która z założenia nie wróży dobrych relacji z kandydatem.