Sztuka doceniania innych - wyrażanie pochwał

• Mieszkańcy dużych miast coraz częściej chorują psychicznie
• Szef cię wkurzył? Nie daj się, czyli jak radzić sobie ze stresem w pracy Zobacz inne artykuły o podobnej tematyce

Pochwała jest prezentem, który dajemy innemu człowiekowi. Bardzo jej potrzebujemy. Potrzebują jej pracownicy i ich szefowie. Buduje w nas poczucie uznania dla samego siebie, poczucie własnej wartości. To jest najważniejsza część naszej osobowości. Z poczuciem własnej wartości wiąże się poczucie mocy. Jeśli w siebie wierzymy, porywamy się na rzeczy wielkie. Jeśli w siebie nie wierzymy, nie wykorzystujemy do końca swoich możliwości, swoich talentów i prowadzimy nie takie życie, o jakim byśmy marzyli.

Pochwała składa się z dwóch części - z uczuć pozytywnych i opisu sytuacji. Uczucia pozytywne przekazujemy w postaci słów i gestów. Mówimy: cenię w tobie, jestem z ciebie dumny, podziwiam cię, cieszę się. Wyrażaniu tych uczuć często towarzyszą uściski, spojrzenia pełne zachwytu. Na przykład szef mówi do pracownika: - Jestem pełen podziwu dla twoich talentów negocjacyjnych i opanowania. Pomimo ataków z drugiej strony nie puściły ci nerwy, zachowałeś spokój i podpisaliśmy korzystną umowę.

Wyrażajmy pochwałę najczęściej, jak się da. Nie jest pochwałą zdanie w stylu ,,kija i marchewki'' zawierające wymagania stawiane osobie chwalonej: - Jest nieźle, ale moglibyście dać z siebie więcej. - To jest forma krytyki i działa frustrująco na odbiorcę. Pochwałą też nie jest porównywanie: - Jesteś lepszy od Tomka, albo: - Na tle zespołu jesteś bezkonkurencyjny.

Zdania tego typu budzą jedynie postawę rywalizacji, a więc niszczą współpracę w zespole. Pamiętam, jak kiedyś na moim szkoleniu z asertywności dla biznesu, jedna z uczestniczek, finansistka opowiedziała o tym, jak chwali swojego męża. Mówiła mu: - Ale ty jesteś kawał przystojnego mężczyzny. - Patrzyła przy tym na niego z zachwytem. Przez trzy dni był uskrzydlony. Pomyśl, kogo ty chcesz uskrzydlić, uszczęśliwić? Przygotuj się, przemyśl i zrób! A potem podziel się ze mną, jak ci się udało?

Pracując z ludźmi od wielu lat wiem, jak wiele ukrytych skarbów pozostaje na dnie duszy. Jest nawet szokujące, ilu dobrych uczuć się nie przekazuje i trzyma w ukryciu. Przyjrzyj się sobie. Czy z tobą nie jest podobnie? Bardzo łatwo uzewnętrzniamy uczucia negatywne - złość, niezadowolenie, pretensje. Natomiast trzymamy w ukryciu to, co jest najważniejsze - dobre słowa, uznania, podziwu, zachwytu. Zmień proporcje, częściej wyrażaj pochwałę niż krytykę, a krytykę asertywnie. Zauważysz dużą różnicę.

Bądź hojny w wyrażaniu pochwał wobec bliskich, kolegów i koleżanek z pracy i nie tylko, a mocno poprawi się jakość twojego życia i ludzi wokół ciebie. Zrób to. Powodzenia!

Maryla Pellowska
Centrum Rozwoju Zawodowego i Osobistego ,,Dialog''