Kiedy można zwolnić bez podania przyczyny?

Umowę o pracę zawartą na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, można wypowiedzieć jeżeli przy zawarciu tej umowy przewidziano dopuszczalność jej wypowiedzenia. Istnieje także możliwość, by odpowiednią klauzulę wprowadzić do umowy później - już w okresie jej trwania. Jeżeli więc umowa o pracę na czas określony zakłada możliwość jej rozwiązania za wypowiedzeniem, takie wypowiedzenie może zostać złożone przez każdą ze stron, w każdym czasie, bez potrzeby podawania przyczyny.

W sytuacji zatem, gdy zawarta z pracodawcą umowa umożliwiała dokonanie wypowiedzenia, pracodawca nie miał obowiązku wskazywać jego przyczyny. Okres wypowiedzenia w takim przypadku to 14 dni, w trakcie których pracownik powinien w dalszym ciągu świadczyć pracę, chyba, że zostanie zwolniony z obowiązku jej świadczenia w okresie wypowiedzenia (z zachowaniem prawa do wynagrodzenia).

Natychmiastowe rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę możliwe jest jedynie w razie ziszczenia się przesłanek rozwiązania umowy bez wypowiedzenia wskazanych w art. 52 i 53 kodeksu pracy. W takim przypadku pracodawca powinien określić przyczynę, będącą powodem rozwiązania stosunku pracy w trybie natychmiastowym.

Zgodnie natomiast z art. 30 § 4 kodeksu pracy, wskazanie przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie umowy o pracę jest konieczne w przypadku wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Obowiązek uwidaczniania przyczyny wypowiedzenia jest jednym z aspektów tzw. powszechnej ochrony pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony przed wypowiedzeniem. Związane z nią ograniczenie pracodawcy w prawie do wypowiedzenia stosunku pracy wiąże się z potrzebą ochrony pracownika przed nieuzasadnioną utrata możliwości zarobkowania. Niestety taka powszechna ochrona nie obejmuje swym zakresem pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę na czas określony.