- mieć upatrzoną konkretną ofertę pracy, a jeszcze lepiej - podpisaną umowę wstępną (zwaną też kontraktem wstępnym); w niektórych krajach jest to wymagane do uzyskania zezwolenia na pracę;
- przed podpisaniem umowy należy bardzo dokładnie się z nią zapoznać - każdy ma prawo poprosić wcześniej o egzemplarz i skonsultować go z prawnikiem, czy tłumaczem; w żadnym wypadku nie wolno podpisywać żadnych dokumentów, których nie rozumiemy dokładnie i w całości - drobne niedopowiedzenie może skutkować pracą nielegalną, zmniejszonym wynagrodzeniem, czy brakiem świadczeń socjalnych,
- sprawdzić wiarygodność pracodawcy - w tym celu warto sięgnąć po inne źródła wiedzy, niż tylko internet (można np. napisać do lokalnej izby przemysłowej, czy odpowiedniego stowarzyszenia branżowego),
- w przypadku korzystania z usług pośrednika, należy sprawdzić również jego wiarygodność (rejestrację w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia KRAZ i odpowiednie certyfikaty),
- pamiętać, że w Polsce pośrednictwo pracy jest bezpłatne, a żądanie opłat jest bezprawne; w niektórych państwach jednak usługi takie mogą być odpłatne - zanim zapłacimy, sprawdźmy czy pośrednik ma prawo świadczyć takie usługi, a także zażądajmy opieczętowanego i podpisanego pokwitowania za wpłaconą kwotę,
- otworzyć konto bankowe, którym będziemy posługiwać się zagranicą (np. w Wielkiej Brytanii brak konta bankowego uniemożliwia rozpoczęcie pracy, a konto można otworzyć zarówno w większości banków angielskich, jak i w polskim BZWBK),
- mieć zapewnione zakwaterowanie, lub zadbać o listę potencjalnych miejsc, w których możemy je znaleźć (przynajmniej na pierwsze tygodnie),
- pozostawić rodzinie lub osobie zaufanej wszystkie dane kontaktowe, kserokopie dokumentów (własnych, oraz podpisanych z pracodawcą) i aktualne wyraźne zdjęcie oraz umówić się na regularny kontakt;