Coraz częściej wybieramy urlop ojcowski

Urlop ojcowski wprowadzono w Polsce w 2010 r. To tygodniowy okres przeznaczony wyłącznie dla ojca dziecka - nie może być wykorzystany przez matkę. Można go wziąć w ciągu pierwszego roku życia dziecka. W 2012 r. będzie wydłużony do dwóch tygodni.

W zeszłym roku ZUS wypłacił 17,2 tys. zasiłków macierzyńskich z tytułu urlopu ojcowskiego, przy czym ZUS wypłaca zasiłki pracownikom przedsiębiorstw zatrudniających do 20 ubezpieczonych, pozostałym płacą sami pracodawcy.

Urlop ojcowski obowiązuje w wielu krajach europejskich. Jak informuje rządowe Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich, które organizuje projekt _ Godzenie ról rodzinnych i zawodowych kobiet i mężczyzn _, prekursorami w tej dziedzinie są kraje skandynawskie, które urlopy ojcowskie wprowadziły już w latach 90. Pierwszym państwem na świecie była Norwegia. Aktualnie długość urlopu ojcowskiego w Islandii, Szwecji czy Norwegii wynosi od 2 do 3 miesięcy.

Większość krajów europejskich wprowadziła urlopy ojcowskie - w Finlandii, Hiszpanii i Słowenii jego długość przekracza dwa tygodnie, podczas gdy w Belgii, Danii, Francji, Grecji, na Węgrzech i w Holandii wynoszą 1-2 tygodnie. Dwutygodniowy urlop jest także w Wielkiej Brytanii, ale jest słabo opłacany (zasiłek wypłacany w czasie urlopu jest stałą kwotą niezależną od dochodów ojca sprzed urlopu). Według danych za 2009 r. urlopy ojcowskie nie są gwarantowane ustawowo tylko w Austrii, Czechach, Irlandii, Niemczech i Włoszech.

Oprócz urlopu macierzyńskiego i ojcowskiego w wielu krajach rodzicom przysługuje dodatkowo urlop wychowawczy, który można wykorzystać po zakończeniu urlopu macierzyńskiego/ojcowskiego. W ustawodawstwie polskim obowiązuje od lat 70. Przez długi czas z urlopu wychowawczego mogła skorzystać tylko matka (poza wyjątkowymi sytuacjami).

Od 1995 r. z urlopu wychowawczego może skorzystać także ojciec, a od 2004 r. rodzice mają możliwość przebywać na urlopie wspólnie, ale nie dłużej niż przez trzy miesiące. Urlop wychowawczy przysługuje w Polsce maksymalnie przez 36 miesięcy, a w przypadku dzieci niepełnosprawnych przez 72 miesiące i może być wykorzystany do momentu ukończenia przez dziecko czwartego roku życia.