Jak zostać ochroniarzem?

Z pracownikami ochrony spotykamy się w różnych miejscach: w supermarketach, w banku, firmach magazynach, na dyskotece czy na stadionie. Wiemy, że ich zadaniem jest ochrona mienia oraz dbanie o bezpieczeństwo ludzi. To jednak zbyt mało, by starać się o pracę w tym zawodzie. Zapoznaj się więc z poradami, które poszerzą Twoją wiedzę na temat, jak zostać ochroniarzem.

„Ochroniarz” to nazwa bardzo pojemna. Obejmuje zarówno takie osoby, które nie posiadają specjalnego przygotowania zawodowego jak i starannie wyszkoloną kadrę. Ci pierwsi to często osoby niezbyt wykształcone, bez kwalifikacji, osoby starsze czy niepełnosprawne, zatrudniane przez małe lub oszczędne firmy, bo tacy pracownicy są nisko opłacani.

Ich rola polega głównie na obecności w danym miejscu, a praca przypomina bardziej obowiązki stróża niż agenta ochrony mienia i osób. Ci drudzy posiadają licencję I lub II stopnia, mają ukończoną szkołę o takim kierunku lub ukończyli odpowiedni kurs. Często są to byli żołnierze i policjanci, absolwenci wyższych uczelni.

W zależności od specjalizacji i miejsca pracy do obowiązków ochroniarzy należy:

- strzeżenie mienia przed kradzieżą i zniszczeniem,

-pilnowanie osób przed atakami,

-dbanie o bezpieczeństwo ludzi w miejscach publicznych,

-konwojowanie cennych przesyłek, np. pieniędzy z banku,

-dbanie o to, by na dany teren czy obiekt nie wchodziły osoby niepowołane, stwarzające zagrożenie.

Aby zostać licencjonowanym ochroniarzem, masz dwie drogi:

- ukończenie szkoły policealnej na kierunku pracownik ochrony,

-ukończenie kursu.

Nauka w szkole trwa 2 lata. Zajęcia obejmują m.in. podstawy prawa cywilnego, karnego, handlowego, elementy kryminalistyki, techniki samoobrony, zabezpieczanie imprez masowych, konwojowanie. Na zakończenie odbywa się egzamin zewnętrzny, który składa się z części teoretycznej (test) i praktycznej. Po jego zdaniu absolwent szkoły otrzymuje tytuł technika ochrony fizycznej osób i mienia.

Kursy trwają od 2 tygodni do 5 miesięcy. Są organizowane przez agencje ochrony lub wyspecjalizowane firmy. Obejmują kształcenie z zakresu podstaw prawa, udzielanie pierwszej pomocy, techniki samoobrony, metody interwencji, naukę strzelania.
Od kursantów wymaga się ukończenia co najmniej gimnazjum. Po ukończeniu kursu otrzymują licencję I stopnia (warunkiem jest też ukończenie 21 lat).
Licencję II stopnia można otrzymać po ukończeniu kolejnego specjalistycznego kursu.

Inne wymagania:

Aby pełnić obowiązki licencjonowanego ochroniarza, należy:

• wykazywać się dobrym zdrowiem i sprawnością fizyczną (wymagane jest orzeczenie lekarskie),
• wykazywać opanowanie w sytuacjach stresowych,
• umiejętnie rozwiązywać konflikty,
• szybko analizować sytuację i reagować odpowiednio do zagrożenia,
• odznaczać się dużą kulturą osobistą,
• być dyspozycyjnym,
• być odpornym na zmęczenie.

Na rynku pracy jest zapotrzebowanie na ochroniarzy, z tym że warunki finansowe, jakie oferują pracodawcy, są mocno niezadowalające. Na takie warunki zgadzają się najmniej wykwalifikowani pracownicy bądź bez żadnych kwalifikacji zawodowych.

Agencje ochroniarskie zatrudniają agentów ochrony mienia i osób z licencją. Informacji o wolnych etatach należy szukać w Internecie i w prasie. Warto też osobiście się zaprezentować w firmie, wykazując swoje przygotowanie do zawodu, jak też pasję i zaangażowanie.

25% ochroniarzy zarabia poniżej1664 zł brutto, kolejne 25% - powyżej 2300, średnia płaca wynosi 1768 zł. Niektóre firmy oferują ponadto takie benefity jak ubezpieczenie na życie, karnety na imprezy sportowe, na siłownię czy basen, nieliczne – prywatną opiekę lekarską.

Kierownik ochrony posiada znacznie wyższe płace: od 3120 zł do 6240 zł (dane na podstawie serwisu wynagrodzenia.pl).

**[Plusy](https://finanse.wp.pl/plus-6168187652482689c) i minusy**

Ponieważ obowiązki i miejsca pracy ochroniarzy bardzo się różnią, różna jest specyfika pracy. I tak np. cechą pracy ochroniarza siedzącego np. w budce na parkingu jest monotonia, podczas gdy praca agenta ochrony VIP-a obfituje w zdarzenia, wymaga dużej aktywności i nie ma mowy o nudzie. Tak więc zalety i wady tej pracy nie obejmują wszystkich wykonawców tego zawodu.

• łatwa dostępność pracy, zwłaszcza dla osób o niskich kwalifikacjach, +praca z ludźmi i wśród ludzi,
• konieczność dbania o dobrą kondycję fizyczną,

-praca w systemie zmianowym, często w systemie 12/48 godzin, także nocne zmiany,

-praca stresująca, nerwowa, wymagająca stałej uwagi,

-duża odpowiedzialność

-małe możliwości awansu,

-niezadowalające zarobki,

-niski prestiż społeczny zawodu.