Jak zostać rzeczoznawcą majątkowym?

Rzeczoznawca to specjalista zajmujący się określaniem wartości dóbr materialnych, np. nieruchomości. Ponieważ rzeczoznawca to zawód zaufania publicznego, nie może nim zostać każdy – są do tego potrzebne konkretne umiejętności i nieposzlakowana opinia.

Rzeczoznawca zajmuje się przede wszystkim wyceną ruchomości i nieruchomości. Informacje o cenie, np. pojazdu mechanicznego, zamieszcza w specjalnym dokumencie – operacie szacunkowym. W zależności od miejsca zatrudnienia i posiadanych umiejętności, rzeczoznawca może działać na zlecenie sądu lub organów egzekucyjnych – wówczas nazywa się go biegłym sądowym.

Z ustawy regulującej obowiązki rzeczoznawców wynika, że są oni uprawnieni również do opracowywania ekspertyz. Takie dokumenty mogą być potrzebne bankom lub inwestorom. Przygotowana przez rzeczoznawcę ekspertyza może mieć wpływ na decyzję o zakupie np. konkretnej nieruchomości.

By wykonywać zawód rzeczoznawcy majątkowego, niezbędne jest posiadanie wykształcenia wyższego. Osoby chcące wyceniać nieruchomości, a które nie ukończyły studiów w tym zakresie, muszą dodatkowo ukończyć studia podyplomowe. Niezbędne jest również odbycie praktyk lub wykazanie się doświadczeniem zawodowym na stanowisku związanym z wyceną nieruchomości. Wszyscy potencjalni rzeczoznawcy majątkowi muszą też zdać egzamin. By do niego przystąpić, należy złożyć wymagane dokumenty i uiścić opłatę.

Ponieważ rzeczoznawca to zawód zaufania publicznego, kandydat nie może być karany np. za przestępstwa:

• przeciwko mieniu,
• przeciwko obrotowi gospodarczemu,
• przeciwko wiarygodności dokumentów,
• skarbowe.

Niezbędne jest też posiadanie zdolności do czynności prawnych.

Osoby zainteresowane wykonywaniem zawodu rzeczoznawcy majątkowego muszą pozytywnie przejść postępowanie kwalifikacyjne. Jest ono przeprowadzane przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną. Postępowanie kwalifikacyjne składa się z dwóch części:

• pierwsza to etap wstępny – członkowie Komisji sprawdzają, czy kandydat złożył wszystkie wymagane dokumenty;
• druga to wspomniany egzamin składający się z dwóch etapów: pisemnego i ustnego. By zdać pierwszą, czyli pisemną część, kandydat musi zdobyć min. 65 punktów na 90 możliwych. To, jak będzie wyglądał egzamin ustny, zależy od kandydata, bowiem może on zdecydować się odpowiadać na pytania dotyczące wykonanych przez niego projektów operatów szacunkowych lub pytania wylosować.

Uprawnienie do wykonywania zawodu w postaci świadectwa nadania uprawnień zawodowych otrzymują wyłącznie osoby, które przeszły z pozytywnym wynikiem postępowanie kwalifikacyjne. Ponieważ w Polsce przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju Centralny jest prowadzony Rejestr Rzeczoznawców Majątkowych, wszystkie osoby mające prawo wykonywać zawód, muszą zostać do niego wpisane.

Rzeczoznawca majątkowy nie tylko musi być na bieżąco z przepisami, lecz także nieustannie śledzić rynek. Z tego względu na rzeczoznawcę nadają się osoby dociekliwe, które nie mają problemu ze znajdowaniem wiadomości i które są zainteresowane sprawami gospodarczymi. By przygotować operat szacunkowy, niezbędne jest uważne zapoznanie się z wieloma dokumentami. Ważna jest zatem skrupulatność i dokładność.

Zarobki rzeczoznawcy majątkowego zależą od tego, gdzie i ile on pracuje. Rzeczoznawca, który ma doświadczenie i stałe zlecenia, jest w stanie zarobić ok. 20 tys. zł miesięcznie, przygotowując przy tym ok. 10 operatów szacunkowych nieruchomości miesięcznie. Zarobki początkującego rzeczoznawcy majątkowego są znacznie niższe, choć średnia pensja takiego specjalisty najczęściej przekracza przeciętne miesięczne wynagrodzenie.

Jeżeli rzeczoznawca majątkowy pracuje dla firmy, a nie na własny rachunek, może on liczyć również na dodatkowe benefity, np. komputer przenośny czy prywatną opiekę medyczną.

Zawód rzeczoznawcy majątkowego jest często wymieniany jako przyszłościowy. W ostatnich latach w Polsce buduje się coraz więcej, a ustawodawca stara się, by przepisy były przyjazne również dla inwestorów prywatnych. Wynika z tego, że zajmujący się wyceną nieruchomości rzeczoznawcy majątkowi, nie powinni narzekać na brak pracy. Poza prywatnymi firmami i bankami, mogą oni pracować na własny rachunek lub zostać biegłymi sądowymi.

• interesująca praca,

• możliwości rozwoju,

• bardzo dobre zarobki,

- duża odpowiedzialność,

- w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej konieczność samodzielnego poszukiwania zleceniodawców.